روش های استعدادیابی کودکان

استعدادیابی کودک، فرصت دادن به کودک

همه ی کودکان استعدادهای خاصی دارند که نیاز دارند تا این استعدادهای شناخته شده و پرورش یابد. استعدادیابی کودکان به معنی لاف زنی در مورد توانایی های او نیست، بلکه به معنی آموزش صحیح و مطابق با توانایی های کودک است. با آموزش مهارت های لازم با توجه به ویژگی های شخصیتی و رفتاری، استعدادهای درونی کودک پویا می شود.با آموزش و شیوه های صحیح رفتاری و تربیتی با فرزند، موفقیت فرزند شما سرعت بیشتری خواهد گرفت. استعدادیابی کودکان، در واقع دادن فرصت های مختلف به کودک است. کودک با داشتن آزادی و تشویق شدن می تواند تصمیم های خوبی در ارتباط با علایقش بگیرد. برای پدر و مادر، شناخت استعدادهای کودک حس افتخار و غرور خاصی به همراه دارد. ولی استعدادیابی کودک مسئولیت هم به همراه دارد. زمانی که استعدادیابی انجام شد و توانایی ها و ویژگی های کودک شناخته شده و نوبت به قدم برداشتن برای توسعه ی استعداد و پرورش آن ها کرد.

انواع روش های استعدادیابی کودکان :

1. کمک به کودک در شناخت علایق هایش

برای استعداد، شناخت و انگیزش علایق و پشتیبانی از کودک در مسیر، بسیار مهم است. یکی از روش های استعدادیابی کودکان، قراردادن کودک در موقعیت های مختلف و بازی کردن و یادگیری در زمینه های گوناگون مانند هنر، موسیقی، طبیعت، ورزش، ریاضیات، خواندن کتاب ها و علوم است.

2. کودک را جدی بگیرید و با او صحبت کنید

اگر کودک از شما سوالات مختلفی پرسید، با دقت گوش کنید و با حوصله پاسخ دهید. زمان گذاشتن برای کودک به او احترام گذاشتن را یاد می دهد. همچنین به او می آموزد که به دنبال جواب سوالات خود باشد و از پرسیدن هراسی نداشته باشد.

3. بازدید از موزه های مختلف و مکان های بازی مخصوص به کودک

 دیدن موزه ها و یا بازی های خلاقانه باعث می شود که ذهن کودک بستری آماده برای یادگیری چیزهای جدید باشد.

4. داستان و قصه گویی

داستان گفتن برای کودک و یا اینکه به او اجازه دهید با استفاده از تخیل خود، داستان هایی را تعریف کند، به کودک کمک می کند تا بتواند خلاقیت خود را رشد دهد. البته باید این داستان ها آموزنده باشد و بتواند نقش های درستی را در ذهن کودک بسازد.

5. از اینکه برنامه شلوغی برای کودک داشته باشید بپرهیزید

داشتن یک برنامه ی هفتگی بسیار شلوغ هیچ مزیتی به همراه ندارد و تنها باعث ایجاد حس خستگی می شود. مطمئن شوید که کودک زمان هایی برای استراحت و یا پرداختن به علایق خود، خواندن کتاب های مورد علاقه و یا خیال پردازی دارد. برنامه های آموزشی فشرده، کودک را از رشد و شکوفایی دلسرد می کند.

6. بررسی رفتارهای کودک در هنگام بازی کردن

کودک شما فعالیت های تنها را بیشتر دوست دارد یا فعالیت های گروهی؟ دوست دارد که یک گوشه ساکت بنشیند یا نمی تواند یک جا آرام بند شود؟ کدام وسیله را ترجیح می دهد؟‌ لوازم نقاشی، آیپاد یا دوچرخه؟ مشاهدات ابزار و یا فعالیت هایی که کودک شما علاقه ی بیشتری به آن ها نشان می دهد، می تواند ایده ی خوبی از توانایی های کودک به شما بدهد.

7. انتخاب های واقعی برای کودک قرار دهید

این قابل درک هست که شما می خواهید کودک شما درکی از موسیقی داشته باشد، به همین دلیل او را در کلاس های یادگیری پیانو ثبت نام می کنید. ولی آیا این دقیقا چیزی است که فرزند شما در آن استعداد دارد؟ آیا مطمئن هستید که او علاقه ی بیشتری به طبل، خوانندگی و یا فلوت ندارد و یا فقط می خواهد از شنیدن موسیقی لذت ببرد؟ باید توجه کنید که کودکان آنچه که خود می خواهند باشند، می شوند نه آنکه شما دوست دارید باشند.کودک شما باید فعالیت های مختلفی را تجربه کند و با مشاهده ی رفتار او بفهمید که چه چیزی توجه او را جلب می کند و کودک با علاقه به آن فعالیت می پردازد. بهتر است در برنامه ریزی برای کودک محدودیت های کمتری قرار دهید.

8. به علایق کودک بها بدید

در زمان های فراغت کودک به کارهایی که انجام می دهد، دقت کنید. ممکن است کودک علاقه ی بسیار زیادی به یک فعالیت خاص نشان دهد. این مشاهدات معمولا تلنگری برای شناخت و استعدادیابی کودک خواهد بود.شما جزو دسته ای از پدر و مادرها هستید که فکر می کنید بازی های ویدئویی، هدر دادن وقت است؟ باید اشاره کنم که اگر کودک شما به گرافیک، انیمیشن، داستان پردازی و حل مسئله علاقه داشته باشد، این بازی ها موجب پرورش استعداد او در این زمینه ها می شود.روانشناسان معتقد هستند که والدین با قراردادن فعالیت ها در دسته بندی های کلی، جزئیات را فراموش می کنند. برای استعدادیابی بهتراست بجای سرزنش کردن مهارت های کودک، بهتر است به او بها بدهید. مثلا به او بگویید:‌ من دیدم که چقدر این بازی رو دوست داری و خیلی هم خوب بازی می کنی!‘ با گفتن اینکه فقط داری وقتت رو تلف می کنی به کودک تنها اشتیاق کودک برای دنبال کردن علایقش را از بین می برید.

9. به احساسات کودک اهمیت بدید

اگر فرزند شما زمانیکه از مدرسه به خانه میاد و سریع دفترش را می آورد و شروع به نوشتن داستان می کند، نگران نشوید. ممکن است کودک احساسات خود را از طریق نوشتن یا کشیدن نقاشی بیان کند. برخی از کودکان خود را با درست کردن پازل سرگرم می کنند. اگر کودک شما احساس کند که شما او را محدود یا سانسور می کنید، ممکن است دیگر هیچ وقت احساسات خلاقانه ی خودش را بروز ندهد.

10. خودتان را فراموش کنید

چه کودک خواسته ی شما از خودش را دوست داشته باشد یا نه، این حس در مورد خواسته ی شما به احساس کودک در مورد شما ارتباطی ندارد. برای استعدادیابی کودک، باید علاقه ها، پیش داوری ها و پیش فرض های خودتان را کنار بگذارید.اگر کودک شما به فعالیتی علاقه نشان نداد، از خودتان بپرسید که مثلا اگر کودک در کلاس های موسیقی شرکت نکند، چه اتفاقی می افتد؟‌ معمولا جواب شما به این سوالات نشان می دهد که دلیلی برای نگران شدن شما در صورت عدم علاقه ی کودک به فعالیت هایی که شما برایش در نظر گرفته اید، وجود ندارد.

11. عملکرد تحصیلی

اگر کودک شما در درس خاصی بسیار خوب است. برای یادگیری مشکلی ندارد و با علاقه موضوعات را دنبال می کند، نشان دهنده ی بخشی از توانایی های ذاتی کودک است. برای اینکه در این مورد بیشتر بدانید می توانید از معلم های مدرسه ی فرزندتان در این مورد پرس و جو کنید.

12. استعدادها محدود به فعالیت های خاصی نیستند

استعدادها صرفا در حوزه های خاصی مانند نقاشی یا خوانندگی و موسیقی نیستند. ممکن است کودک شما در ارتباط گرفتن با سایر افراد و صحبت کردن با آن ها توانایی بالایی داشته باشد. اگر کودک در مذاکره کردن با افراد و در دعوا ها می تواند به خوبی موقعیت را مدیریت کند و یا در مورد موضوعات مختلف بیان خوبی دارد، ممکن است بتواند وکیل موفقی در آینده شود.

13. استعدادیابی ژنتیکی مای اسمارت ژن

از آنجا که استعداد تعریف توانایی های فردی است که به درستی پرورش یافته است؛ با استفاده از تست ژنتیک و خوانش بیش از ۷۰۰۰۰۰ نقطه، ویژگی های شخصیتی و توانایی های فردی براساس ساختار ژنتیکی فرد خوانده می شود. سپس توسط روانشناسان متخصص، تست های بالینی مرتبط برای هر فرد و به نسبت سن فرد انجام می شود.در نهایت با کمک داده های ژنتیکی و داده های محیطی، گزارش کاملی تهییه می شود که در جلسه ی کوچینگ به شما داده می شود. مشاورین ما در این جلسه بر اساس ویژگی های شخصیتی و عملکردی و توانایی های کودک شما، مسیرهای پیش رو برای پیشرفت را به شما نشان می دهند.لازم بذکر است که سایر روش های استعدادیابی برای سنین بالای ۳ سال است، در حالیکه روش استعدادیابی مای اسمارت ژن را می توان از بدو تولد فرزند انجام داد.

در نتیجه :

برای بعد از اینکه استعداد کودکمان شکوفا شد چه کنیم؟

1. قضاوت نکنیم

هرگز توانایی ها و استعدادهای کودک را قضاوت نکنید و نظرات منفی ندهید. این کار باعث از بین رفتن انگیزه در کودک می شود.

2. به کودکمان اجازه دهیم که چیزهای جدید را تجربه کند

هرچه کودک تجربیات مختلفی داشته باشد و با چالش های متفاوتی روبرو شود، برای عملکرد بهتر کودک در آینده می شود.

3. رضایت درونی را در کودکمان تقویت کنیم

تایید کردن کودک کمکی به پیشرفت او نمی کند. محیطی آرام و ناشناخته در اختیار کودک قرار دهید تا بتواند استعدادهای خود را بطور طبیعی بروز دهد. این روش تضمین می کند که کودک بدون تاییدهای بیرونی بلکه با شوق و رضایت درونی به دنبال استعدادهایش می رود و انگیزه ی کودک نیز بیشتر می شود.

4. تلاش کردن در کنار توانایی مهم است

زمانیکه توانایی ها و استعدادهای کودک را ستایش می کند، تلاش کودک برای یادگیری کمتر می شود. اما زمانیکه مشوق تلاش کودک هستید، کودک ریسک های بیشتری را می پذیرد، اشتباه می کند و از اشتباهاتش درس می گیرد. استعداد به تنهایی کافی نیست. معمولا آن هایی که تلاش می کنند و در مسیر درست قدم برمی دارند، موفق هستند. زمانیکه استعداد دست از تلاش برمی دارد، پشتکار از استعداد سبقت می گیرد.